Καλλιέργεια Λυκίσκου Για Τα Θηλυκά Άνθη

     O λυκίσκος καλλιεργείται στη Γερμανία, Τσεχία κ.λπ. Ο λυκίσκος ως αρωματικό και όχι μόνο χρησιμοποιείται κυρίως στη ζυθοποιία. Οι ουσίες του λυκίσκου προσδίδουν το χαρακτηριστικό άρωμα, την πικρή γεύση και τον αφρό, ενώ συντελεί και στη συντήρηση της μπύρας.

     Ο λυκίσκος Ηumulus lupulus είναι πολυετές φυτό, που αναρριχάται με περιστροφές των αναπτυσσομένων κληματοειδών, χωρίς έλικες, βλαστών. Κάθε χρόνο ανανεώνεται όλο το υπέργειο τμήμα του με νέους βλαστούς που φθάνουν τα 5-6 μέτρα περιστρεφόμενοι στα στηρίγματα που του προσφέρονται, σχοινιά ή σύρματα.

     Στο έδαφος εκτός των γνησίων ριζών αναπτύσσει ριζώματα. Υπάρχουν αρσενικά φυτά που αναπτύσσουν τα άνθη τους σε ταξιανθίες βότρυος, ενώ τα θηλυκά φυτά σχηματίζουν κιτρινοπράσινους κώνους (στρόβιλοι). Οι ποσότητες λυκίσκου που φέρονται στο εμπόριο προέρχονται από καλλιέργειες θηλυκών φυτών.

     Τα φύλλα των κώνων φέρουν αδενώδεις τρίχες που περιέχουν μεταξύ των άλλων ρητινώδεις ουσίες με πικρή γεύση και παράγωγά τους και πτητικά έλαια που προσδίδουν το χαρακτηριστικό πικρό άρωμα στο λυκίσκο και τη μπύρα. Υπάρχουν πάρα πολλές εμπορικές ποικιλίες λυκίσκου, οι οποίες χαρακτηρίζονται από την περιεκτικότητα σε πτητικό έλαιο και οξέα, από την εποχή ωρίμανσης (όψιμη, μεσοπρώιμη, όψιμη), την παραγωγικότητα και το μήκος του κώνου.

     Ο λυκίσκος είναι από τα πιο ταχυφυή φυτά. Μέσα σε λίγους μήνες μπορεί και αναπτύσσει τεράστια φυτική μάζα, γι' αυτό είναι πολύ απαιτητικό φυτό σε φως, θρεπτικά συστατικά και νερό. Ο λυκίσκος προτιμά τα βαθιά, πολύ πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, ελαφρά εδάφη, ενώ ανέχεται ευρέα όρια pH, από 6 μέχρι 8.

Φύτευση με ριζώματα
     Ο λυκίσκος πολλαπλασιάζεται με σπόρο και ριζώματα, κυρίως όμως με τα δεύτερα, για τους παρακάτω λόγους:

• Εμπορική αξία έχουν μόνον τα θηλυκά φυτά, μάλιστα όταν οι κώνοι του γονιμοποιηθούν χάνουν την εμπορική τους αξία για τη ζυθοποιία.
• Τα σπορόφυτα δεν εκδηλώνουν το φύλο τους και επομένως τα μισά φυτά όταν εκδηλώσουν το φύλο τους θα πρέπει να ξεριζωθούν, αφού η παρουσία τους μέσα στη φυτεία είναι ανεπιθύμητη.
• Με το σπόρο δεν εξασφαλίζεται η ομοιομορφία της φυτείας.

     Η εγκατάσταση της φυτείας γίνεται την άνοιξη μόλις περάσουν οι κίνδυνοι των παγετών.

     Το χωράφι που θα καλλιεργηθεί με λυκίσκο πρέπει να προετοιμασθεί με το πιο βαθύ όργωμα, μέχρι 60 εκ., 4 εκ. βάθος, 2 χρόνια πριν το φύτεμα των ριζωμάτων. Στο διάστημα αυτό το χωράφι μπορεί να καλλιεργείται κυρίως με σκαλιστικά φυτά για να καταπολεμηθούν τα ζιζάνια αλλά και για την κάποια "ωρίμανση" του εδάφους που ήλθε στην επιφάνεια με το βαθύ όργωμα. Τα ριζώματα όρθια, με τους οφθαλμούς προς τα επάνω ή πλαγιαστά, πρέπει να σκεπάζονται με στρώμα 3- χαλαρού εδάφους.

     Οι περισσότεροι κώνοι εμφανίζονται από τα μέσα Αυγούστου μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου, ανάλογα με την τοποθεσία, το κλίμα, τις καλλιεργητικές φροντίδες και την ποικιλία. Οι κώνοι που εμφανίζονται πολύ νωρίς την άνοιξη αφαιρούνται, για να εξωθήσουμε τα φυτά να εκπτύξουν περισσότερους βλαστούς, οι οποίοι με τη σειρά τους θα φέρουν περισσότερους κώνους.

Τρόπος εγκατάστασης
     Τα ριζώματα του λυκίσκου φυτεύονται 80-90 εκ. επί της γραμμής και 2-2.5 μέτρα μεταξύ των γραμμών. Τον πρώτο χρόνο ο λυκίσκος καθώς αναπτύσσει το ριζικό του σύστημα έχει ανάγκη από πολλά ποτίσματα και δίνει ελάχιστη παραγωγή. Από το δεύτερο έτος και μετά και για πολλά χρόνια έχει κανονική παραγωγή ώριμης φυτείας. Οι περισσότερες εμπορικές ποικιλίες χρειάζονται στηρίγματα (υποστύλωση) ύψους μέχρι 5.5 μέτρων, τα οποία συνήθως είναι ξύλινοι πάσσαλοι, με αντιστηρίγματα, που στηρίζουν ένα ισχυρό συρμάτινο δικτυωτό με ανοίγματα 7 ιντσών. Στο πρώτο έτος, τα φυτά φθάνουν λίγο πιο πάνω από το μισό του κανονικού ύψους. Οι φυτείες του λυκίσκου χρειάζονται κατ' έτος την ανάλογο λίπανση, πολλά ποτίσματα και πολλά κλαδεύματα τα οποία αρχίζουν από πολύ νωρίς. Τον Ιούλιο, αφαιρούνται όλες οι κληματίδες από το κάτω μέρος των φυτών μέχρι 1-2 μέτρα ύψος για καλύτερο αερισμό της φυτείας.

Συγκομιδή αποδόσεις
     Οι κώνοι του λυκίσκου όταν είναι έτοιμοι για συγκομιδή κιτρινίζουν λίγο, ενώ τα κατώτερα βράκτια φύλλα παίρνουν χρώμα καστανό. Οι αδένες της λουπουλίνης πάνω στους κώνους γίνονται πλέον εμφανείς και το άρωμά τους γίνεται έντονο, ιδίως όταν οι κώνοι τριφτούν με τα δάκτυλα. Οι κώνοι συλλέγονται, ένας-ένας, προσεκτικά χωρίς φύλλα. Οι νωποί κώνοι ξηραίνονται σε ξηραντήρια των οποίων η θερμοκρασία δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 60°C, μέχρι που η περιεχόμενη υγρασία κατεβεί στο 8-10%. Χαμηλότερες θερμοκρασίες ξήρανσης δίνουν καλύτερη ποιότητα κώνων. Η καλή ξήρανση έχει σχέση με την διάρκεια συντήρησης και αποθήκευσης των κώνων. Καλά ξηραμένοι κώνοι είναι όταν δε λυγίζουν αλλά σπάνουν όταν πιεσθούν.

     Ο λυκίσκος προσβάλλεται από πολλές ασθένειες. Οι σοβαρότερες είναι το ωίδιο και ο ψευδοπερονόσπορος. Η πρώτη αντιμετωπίζεται με θειάφι και η δεύτερη με σκευάσματα χαλκού.

πηγή: Agronews (31 Ιουλίου 2009)