Κερκυραϊκή Μικροζυθοποιία

Το "Ψήσιμο"

     Είχε καιρό που ο Γιώργος με "έψηνε" να επισκεφθούμε την Κέρκυρα και να γνωρίσουμε από κοντά το νησί και φυσικά να εκπληρωθεί και ο υπέρτατος σκοπός... να δούμε την Κερκυραϊκή Μικροζυθοποιία από κοντά (φωτ. 1).

     Είχε συνεχή επικοινωνία με τον κ. Σπύρο Καλούδη για ανταλλαγή νέων μας και νέων τους και φυσικά συνεχείς προσκλήσεις του να τους επισκεφθούμε.

     Όσα χρόνια είμαι με το Γιώργο, μοιράζομαι μαζί του την αγάπη του για τη μπύρα και τον ακολουθώ όπου μπορώ σε επισκέψεις και περιηγήσεις σε μικροζυθοποιίες και ζυθοποιίες ανά την Ελλάδα. Αυτή την εποχή μας χρειαζόταν και ένα ταξιδάκι και δεν χρειάστηκε να το πολυσκεφτώ για να πω το ναι. Είχα ξαναπάει στην Κέρκυρα άλλες 4 φορές και μου άρεσε. Ευκαιρία ήταν και για τον Γιώργο να δει πόσο όμορφο νησί είναι η Κέρκυρα.

(φωτ. 1)

Παρασκευή 3/7/2009

     Τελευταία μέρα της εβδομάδας, πήγα στο γραφείο και σκεφτόμουν πως να ζητήσω άδεια για τη Δευτέρα. Το ξεφούρνισα και την πήρα. Ο Γιώργος ήδη είχε ζητήσει από μέρες την δική του άδεια, πριν ακόμα του πω ναι σε αυτό το ταξίδι. Ετοίμασα τα πράγματα και κοιμήθηκα νωρίς, Ο Γιώργος θα επέστρεφε το πρωί του Σαββάτου απ' τη δουλειά και θα φεύγαμε αμέσως. Τελικά ναι... το χρειαζόμασταν το ταξιδάκι.

Σάββατο 4/7/2009

     Φορτώσαμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για Ηγουμενίτσα. πρώτη μου φορά θα ταξίδευα από Θεσσαλονίκη-Θεσπρωτία μέσω Εγνατίας και ήμουν περίεργη αν ήταν αλήθεια αυτά που μου έλεγε ο Γιώργος πως, ούτε θα καταλάβουμε πως θα φτάσουμε ή ήταν κι αυτό μέρος του γενικού "ψησίματος"! Είχε μιλήσει αρκετές φορές στη διαδρομή με τον κ. Καλούδη. Μου έκανε εντύπωση η ευγένεια αυτού του ανθρώπου και περιέργεια μαζί πως ένας μέχρι εκείνη την στιγμή, άγνωστος προς εμάς άνθρωπος, που μας έκανε την τιμή να μας φιλοξενήσει και να μας ανοίξει τις πόρτες της επιχείρησης του, ενδιαφερόταν που βρισκόμασταν, αν κάναμε καλό ταξίδι και σε πόση ώρα θα φθάναμε στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας.

     Σε 4 ώρες μπαίναμε στο φέρρυ Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα. Όντως κυριολεκτούσε ο Γιώργος όταν μου έλεγε πως δεν θα καταλάβω το ταξίδι, γιατί δεν το κατάλαβα. Επικοινωνία πάλι με Σπύρο Καλούδη, θα μας περίμενε στο λιμάνι.

     Συναντηθήκαμε με τον κ. Καλούδη και τον συνεργάτη του τον Γιάννη και πήγαμε στην πλατεία Ληστών για ένα σύντομο καφεδάκι, πριν ξεκινήσουμε για τον Αρίλλα, την περιοχή που βρίσκεται το ζυθοποιείο και το ξενοδοχείο που θα μέναμε. Έσπασε γρήγορα ο πάγος, μετά την πρώτη έκπληξη τους, γιατί μας περίμεναν μεγαλύτερους σε ηλικία.

     Στη διαδρομή για τον Αρίλλα βρισκόμασταν σε ανοιχτή γραμμή με τον κ. Καλούδη μέσω τηλεφώνου, που μας έκανε ξενάγηση των περιοχών απ' όπου περνούσαμε και μας έδειχνε με υπερηφάνεια το Ιόνιο που φαινόταν στα δεξιά μας. Στοιχεία για την περιοχή θα βρείτε στη σελίδα www.arillas.gr. Μαγευτήκαμε και με το μέρος και με τους ανθρώπους. Ειδικά με τους ανθρώπους που μας φιλοξενούσαν. Ότι ζητούσαμε καταλάβαμε πως θα το είχαμε κατόπιν εντολής του κ. Καλούδη.

     Μείναμε λίγο στο δωμάτιο να ξεκουραστούμε, γιατί το βράδυ θα βρισκόμασταν με την ομάδα της Corfu Beer για μια σύντομη δοκιμή φρέσκιας μπύρας και μια ξενάγηση "αστραπή" στους χώρους του ζυθοποιείου, πριν βγούμε έξω για φαγητό όλοι μαζί. Η καλή μας περιήγηση και δοκιμή θα γινόταν την επόμενη μέρα.

     Ήρθε ο κ. Καλούδης γύρω στις 21:30 να μας παραλάβει από το "Kaloudis Village" (http://splishsplash.gr/Tel&ReservationOK.swf) να ανέβουμε στο ζυθοποιείο όπου εκεί μας περίμεναν και τα υπόλοιπα παιδιά, ο Γιάννης, η Βαρβάρα (αδελφή του Σπύρου) και μας έδωσαν από ένα ποτήρι.

     Ανοίγαμε τις κάνουλες και πίναμε φρεσκότατη, παγωμένη μπυρίτσα-νέκταρ και απορούσαμε γιατί χρειαζόταν να φύγουμε να πάμε έξω να φάμε... εκεί ήταν ο παράδεισος μας και απ’ ότι έδειχνε, ο παράδεισος και όλων των υπόλοιπων της ομάδας. Τα ποτήρια άδειαζαν οι κάνουλες ξανάνοιγαν και κάπου εκεί γίναμε, ο Σπύρος, ο Γιώργος, η Μαρία, η Βαρβάρα, ο Γιάννης... έφυγαν οι πληθυντικοί, η μπύρα μας ένωνε και μας έκανε φιλαράκια! (φωτ. 2 και 3).

(φωτ. 2)

(φωτ. 3)

     Άδειαζε ποτήρι, άνοιγε κάνουλα, άδειαζε ποτήρι, άνοιγε κάνουλα... και ο Σπύρος γέμιζε καμάρι... και μας γέμιζε απλόχερα τα ποτήρια με τα "παιδιά του" και φούσκωνε από υπερηφάνεια όσο μας έβλεπε να πίνουμε με λαχτάρα ότι μας έβαζε, μέχρι που μας έδωσε το ελεύθερο... και βάζαμε μόνοι μας (φωτ. 4 και 5). Μεγάλη εντύπωση μας έκανε η Special μπύρα... μοναδική γευστική εμπειρία για τη γλώσσα και τον ουρανίσκο μας. Ειδικά τον δικό μου, που η δοκιμή της ήταν για 'μένα μοναδική εμπειρία...

(φωτ. 4)

(φωτ. 5)

     Το γεύμα έλαβε χώρα στο εστιατόριο "Lemon Garden" στην Αχαράβη, το οποίο είχε σε περίοπτη θέση τις ετικέτες της "Corfu Beer" τις οποίες όλοι τιμήσαμε όπως τους έπρεπε! Η παρέα με πολύ κέφι, παρά την κούραση της ομάδας, που από ότι καταλάβαμε, ειδικά την περίοδο του καλοκαιριού αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν λεπτό ξεκούρασης.

     Παρ' όλα αυτά μας έκαναν την τιμή να βρεθούμε όλοι μαζί σε ένα τραπέζι, να φάμε εκπληκτικά εδέσματα (ακούραστα) και να πιούμε πολλά λίτρα μπύρα (ακόμη πιο ακούραστα), με το Σπύρο, ψυχή της παρέας να μας κάνει να γελάμε και να πασχίζει με την καρδιά του, να περάσουμε όλοι μας καλά το πρώτο βράδυ της γνωριμίας μας. Έτσι κατάκοποι και με γεμάτες κοιλίτσες και καρδιές πήγαμε για ύπνο την πρώτη μέρα της επίσκεψης μας στην Κέρκυρα και της γνωριμίας μας με αυτούς τους ανθρώπους, που μάλλον είχαμε γνωριστεί σε άλλη ζωή ή απλά ο Σπύρος, έφτιαξε μια ομάδα με "μεγάλες καρδιές"!

Κυριακή 5/7/2009

     Ξυπνήσαμε με πολύ όρεξη για την περιπέτεια της σημερινής μέρας! Το βράδυ, θα πηγαίναμε στο πανηγύρι του Αρίλλα, με μεγάλο χορηγό την "Corfu Beer" αλλά πριν από αυτό, θα ανεβαίναμε μια βολτίτσα στο ζυθοποιείο να δούμε τα παιδιά και να ρίξουμε λεπτομερή ματιά στις εγκαταστάσεις τους γιατί την προηγούμενη, το καζάνι Νο 4 μου είχε απορροφήσει όλη την προσοχή (το Γιώργο τον απορρόφησαν όλοι οι αριθμοί!!!) και δεν κοιτάξαμε καλά τριγύρω, οπότε ήρθε η ώρα να ρίξουμε τα μάτια μας, διερευνητικά στο εργοστάσιο.

     Τα παιδιά μας περίμεναν, ο Σπύρος, ο Γιάννης, ο Κλαύδιος, η Βαρβάρα. Παρατήρησα την προσεγμένη εξωτερική όψη του κτιρίου και κατάλαβα πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν τρομερή αγάπη για αυτό που δημιούργησαν και το έφτιαξαν με άποψη και αισθητική (φωτ. 6 και 7).

(φωτ. 6)

(φωτ. 7)

     Το εργοστάσιο βρίσκεται σε μια καταπράσινη τοποθεσία (θα μου πεις στην Κέρκυρα, που δεν είναι καταπράσινα;) και σκέφτηκα πως μπορεί να κουράζονται, αλλά το τοπίο που βλέπουν κάθε πρωί, τους ανταμείβει κάθε μέρα απλόχερα!

     Μπήκαμε στους εσωτερικούς χώρους, στον προθάλαμο πριν την πόρτα του εργοστασίου κι εκεί ήταν ο χώρος διακοσμημένος με γούστο και αγάπη.

     Φιλόξενος σε κάθε του σημείο και πεντακάθαρος (φωτ. 8).

(φωτ. 8)

(φωτ. 9)

     Ανοίξαμε την πόρτα που θα μας οδηγούσε στον παράδεισο μας. Μια δροσιά μας χάιδεψε το πρόσωπο και καταλάβαμε πως ήμασταν εκεί που έπρεπε. Η καθαριότητα του χώρου παρομοιώδης.

     Τα ΙΝΟΧ μηχανήματα, έλαμπαν, στο πάτωμα δεν υπήρχε ίχνος σκόνης ή βρωμιάς (φωτ. 9).

     Σημαντικό να ξέρεις πως αυτό που καταναλώνεις, φτιάχνεται σε τόσο καθαρό περιβάλλον... (την επόμενη μέρα που είδαμε την εμφιάλωση, καταλάβαμε γιατί όλα ήταν τόσο καθαρά. Θα αναφερθώ σε αυτό παρακάτω).

     Ήπιαμε άφθονη μπύρα για μια ακόμη φορά, με το καζάνι Νο 4 να παραμένει το αγαπημένο μου και του Γιώργου... όλοι οι αριθμοί. Τα παιδιά μας ξενάγησαν παντού. Κι όταν λέμε παντού εννοούμε παντού. Χωρίς ίχνος φόβου. Γιατί να φοβηθούν άλλωστε; Ξέρουν πως όλες οι εγκαταστάσεις τους είναι άριστες και δεν έχουν να φοβηθούν για τίποτα (φωτ. 10 και 11).

(φωτ. 10)

(φωτ. 11)

     Την επόμενη μέρα μας είπαν πως θα εμφιάλωναν και αν θέλαμε να πάμε να παρακολουθήσουμε την εμφιάλωση. Φυσικά και θέλαμε. Θα πηγαίναμε πριν την αναχώρησή μας για Θεσσαλονίκη. Τώρα έπρεπε να πάμε να ξεκουραστούμε λίγο γιατί το βράδυ μας περίμενε το πανηγύρι που η "Corfu Beer" θα έρρεε άφθονη και έπρεπε να μαζέψουμε δυνάμεις.

     Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, ξεκουραστήκαμε και κάναμε μια βόλτα στην παραλιακή αγορά του Αρίλλα για κάποια ψώνια, ενθύμια και αγορά δώρων για τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Κατεβαίνοντας προς την παραλία είδαμε να στήνουν τις εγκαταστάσεις για το βράδυ. Καλά θα περάσουμε, σκέφτηκα και χωθήκαμε στα μαγαζιά.

     Πριν κατέβουμε προς την παραλία, πήγαμε για μια μπυρίτσα και λίγη κουβεντούλα στο pool bar του ξενοδοχείου που το δούλευε ο 5ος της παρέας, ο Βασίλης. Ένα παιδί έξω καρδιά και επίσης με χαρακτηριστικό του την "απλοχεριά" όπως και τα άλλα παιδιά της ομάδας. Στο εργοστάσιο δεν τον είδαμε την προηγούμενη, γιατί παράλληλα έχει τη δουλειά στο μπαράκι-πισίνα και αρκετούς Άγγλους να δροσίσει με τις μπύρες του και το χαμόγελο του! (φωτ. 12 και 13).

(φωτ. 12)

(φωτ. 13)

     Η μουσική έπαιζε από τις 21:00 και την ακούγαμε από το ξενοδοχείο, αλλά αποφασίσαμε να κατέβουμε γύρω στις 22:00. Ο Σπύρος και η Βαρβάρα μας περίμεναν στη "γωνιά" της "Corfu Beer" και την ώρα που κατεβήκαμε εμείς, είχε ήδη δημιουργηθεί μια ουρά μπροστά από το stand τους και έβαζαν μπύρα, χωρίς σταματημό.

     "Έτσι" -σκέφτηκα- "να δροσίζεται ο κόσμος" (φωτ. 14 έως 17).

(φωτ. 14)

(φωτ. 16)

(φωτ. 15)

(φωτ. 17)

     Το γεγονός το οργάνωσε η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα Κένταυρος, της οποίας χορηγός είναι η Corfu Beer. Ένα παραδοσιακό συγκρότημα έπαιζε μουσική και χορευτικά γέμιζαν χρώμα τον χώρο. Παιδιά και μεγάλοι με παραδοσιακές στολές έκαναν τους τουρίστες να διασκεδάζουν σαν τρελοί! (φωτ. 18 και 19).

(φωτ. 18)

(φωτ. 19)

     Παράγοντες της ποδοσφαιρικής ομάδας έψηναν ασταμάτητα σουβλάκια και έβλεπα στο stand της Κερκυραϊκής να κουμπώνουν το ένα βαρέλι μετά το άλλο. Όταν πήρε ο Σπύρος το μικρόφωνο να ευχαριστήσει τους παρευρισκομένους και έκανε αναφορά και στη www.Beer-Pedia.com που τους τίμησε με την παρουσία της, είπα μέσα μου... "Τι καλά που κάναμε και ήρθαμε να τους γνωρίσουμε"... Ήπιαμε, φάγαμε, γελάσαμε, διασκεδάσαμε με την καρδιά μας και κρατήσαμε εικόνες ζωής από αυτή τη βραδιά (φωτ. 20 και 21).

     Πέσαμε να κοιμηθούμε με ένα αίσθημα ευχαρίστησης και είπαμε με τον Γιώργο πως αυτό το μέρος σίγουρα θα το ξανά επισκεφθούμε σύντομα.

(φωτ. 20)

(φωτ. 21)

Δευτέρα 6/7/2009

     Φτάσαμε στην τελευταία μας μέρα και το μόνο που μας παρηγορούσε ήταν η υπόσχεση που είχαμε δώσει στους εαυτούς μας πως σύντομα θα επιστρέφαμε να ξαναδούμε τους φίλους μας και τον τόπο τους...

     Κλείσαμε τις βαλίτσες μας, επισκεφτήκαμε το Splish-Splash για μια τελευταία μπυρίτσα, (o Βασίλης είχε ήδη ξεκινήσει το δρομολόγιο με το φορτηγό της ζυθοποιίας για τα καταστήματα της Κέρκυρας που ζητούσαν συνεχώς ανανέωση των αποθεμάτων τους) (φωτ. 22), χαιρετήσαμε την γυναίκα του και τον Billy που έχει το ξενοδοχείο "Kaloudis Village" και είπαμε για μια ακόμη φορά πως θα επιστρέψουμε σύντομα να τους ξαναδούμε.

     Φορτώσαμε το αυτοκίνητο, παραδώσαμε το κλειδί και πήραμε το δρόμο για το ζυθοποιείο.

(φωτ. 22)

     Τα παιδιά μας περίμεναν σχεδόν στην πόρτα. Κοινό μας σημείο ήταν αυτό το περίεργο βλέμμα μεταξύ στεναχώριας που θα φεύγαμε και ευχαρίστησης για τη γνωριμία μας. Η Δευτέρα ήταν και επίσημα εργάσιμη για τους ανθρώπους, άσχετα αν και τις προηγούμενες μέρες εκείνοι δούλευαν. Βλέπουμε τον Γιάννη και τον Κλαύδιο να ετοιμάζουν το μηχάνημα για να ξεκινήσουν την εμφιάλωση (φωτ. 23 και 24).

(φωτ. 23)

(φωτ. 24)

     Ναι ήμασταν τυχεροί, θα βλέπαμε το "νέκταρ" να μπαίνει στα μπουκάλια! Κάναμε λίγη κουβεντούλα, μοιραστήκαμε το άγχος μια εργάσιμης μέρας μαζί τους και ο Κλαύδιος και ο Γιάννης μας ζήτησαν συγνώμη, γιατί έπρεπε να πάνε στην εμφιάλωση.

     Τους βλέπουμε να φοράνε ποδονάρια, σκουφιά (εμείς δεν είχαμε εισχωρήσει μέσα στο ζυθοποιείο ως εκείνη την ώρα) και τότε καταλάβαμε γιατί... Την ώρα της εμφιάλωσης κανείς δεν έμπαινε χωρίς απαραίτητη ενδυμασία. Έτσι εξηγούνταν και η καθαριότητα. Δεν πατούσες μέσα με παπούτσια, αλλά με ποδονάρια (φωτ. 25 έως 28).

(φωτ. 25)

(φωτ. 27)

(φωτ. 26)

(φωτ. 28)

     Εν τω μεταξύ ο Σπύρος και ο Γιώργος γέμιζαν σουβενίρ και μπύρες το αυτοκίνητο μας για να μας δροσίσουν και με την επιστροφή μας στο σπίτι. Αυτοί οι άνθρωποι ένιωσα πως αν μπορούσαν να βγάλουν την καρδιά τους από το στήθος να μας την προσφέρουν θα το έκαναν. Όλοι τους χωρίς καμία εξαίρεση. Από το μικρότερο, στο μεγαλύτερο που ανήκει στην ομάδα Corfu Beer! Κι εμείς όμως, το ίδιο νιώθαμε γι' αυτούς. Μας άνοιξαν τα σπίτια τους, τις επιχειρήσεις τους, μας προσέφεραν τα αγαθά τους απλόχερα. Πως να τους το ανταποδώσουμε; Συμφωνήσαμε λοιπόν να αλληλο-συνεργαζόμαστε από 'δω και πέρα και τους γνωστοποιήσαμε πως θα είμαστε κοντά τους σε ότι μας χρειαστούν. Ήδη με τις επαφές και τους συνδέσμους μας στο εξωτερικό η Corfu Beer ταξιδεύει σε χώρες του εξωτερικού... και έπεται και συνέχεια...

     Φιληθήκαμε, χαιρετηθήκαμε, υποσχεθήκαμε πως θα επιστρέψουμε, μας υποσχέθηκαν πως κι εκείνοι θα έρθουν στην πόλη μας, μπήκαμε στο φορτωμένο με θησαυρούς αυτοκίνητό μας και ξεκινήσαμε για το δρόμο της επιστροφής...

     Σπύρο, Γιάννη, Κλαύδιε, Βασίλη, Βαρβάρα, Θανάση και όλοι όσοι βοηθήσατε να γεμίσουμε καλές αναμνήσεις από αυτό το ταξίδι, σας υπερ-ευχαριστούμε και θα σας ξαναδούμε σύντομα!

Από Την Μαρία Παξινού