Στις χώρες τις Βόρειας Ευρώπης στα πρώιμα χρόνια της ζυθοποίησης, για την παρασκευή της μπύρας, χρησιμοποιούσαν διάφορα βότανα και φυτά προσπαθώντας να εξισορροπήσουν τη γεύση της μπύρας όπως γλυκάνισο, λεβάντα, δενδρολίβανο, βαλεριάνα και άλλα, καθώς και διάφορα φρούτα κυρίως άγρια.
Σε πολλές περιπτώσεις όμως, ορισμένα απ' αυτά ήταν δηλητηριώδη και στην καλύτερη των περιπτώσεων παραισθησιογόνα, δίνοντας στην μπύρα περίεργη ή και άσχημη γεύση, δημιουργώντας παρενέργειες μέθης και ευφορίας σε όσους την έπιναν.
Σε μια εποχή όπου οι αλχημιστές, οι παγανιστές και οι δεισιδαιμονίες γνώριζαν άνθιση, οι κατά τόπους "ζυθοποιοί" επικρίθηκαν και κατηγορήθηκαν ως μάγοι και μάγισσες.
Στις περισσότερες γνωστές περιπτώσεις, ως γνωστόν, κάηκαν στην πυρά της ιεράς εξέτασης ως αιρετικοί με τελευταίο καταγεγραμμένο περιστατικό το 1591 μ.Χ.
Όλοι αυτοί έμειναν στην ιστορία ως "Οι Μάγοι" ή κυρίως ως "Οι Μάγισσες της Μπύρας".
